Welkom op mijn blog. Mijn naam is Janneke en ik studeer psychologie in Leiden. Op deze site deponeer ik verhalen over wat zoal meemaak en andere zielespinselen. Graag hoor ik ook jouw mening over deze site en de dingen waar ik over schrijf!
Schroom dus niet een reactie te plaatsen of iets in de shoutbox te zetten.
Blogeiland doet het weer!
Maar ik ben vertrokken.. helaas zijn de laatste paar logs verdwenen, maar vanwege de vele sexlogs heb ik besloten naar web-log te gaan.
mijn nieuwe adres: Janneke's Log
Er zijn van die dingen die een spontaan geluksgevoel veroorzaken. Een nest jonge katjes, de geur van vers gemaaid gras, een puppy die je gezicht likt, het geluid van regen op een zolderraam en baby’s.
Ik weet niet hoe het bij mannen zit, maar op de een of andere manier hebben baby’s een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de meeste vrouwen. Ze moeten ze aanraken, naar ze lachen en hun stem schiet meteen twee octaven omhoog. “Oh! Kijk nou! Wat een moppie!� “Koetsjie koetsjie koe-oe-oe�. Zelfs de meest welbespraakte vrouwen veranderen in simpele zielen met, zo lijkt het, als enig levensdoel het kind in kwestie aan het lachen te maken. En als dat dan lukt is het ultieme geluk gevonden.
(Ik heb mannen op dezelfde manier zien regeren op blote borsten, ook zo'n acute terugval op de evolutionaire ladder. Maar dan met een ander doel... )
Ik moet bekennen dat ik ook de neiging heb om met enig over-enthousiasme op baby’s te reageren. Maar zeg nou zelf: Wat is er nou heerlijker dat de geur van een baby of zo’n hompie die heerlijk tegen je aan in slaap valt? Ik moet er voorlopig niet aan denken om zelf kinderen te krijgen, maar toen ik vanmiddag een vriendin van vroeger tegenkwam met haar 5 maanden oude wolk van en baby kwam er toch een soort oergevoel naar boven. Natuurlijk ging het gesprek meteen over zwangerschappen, borstvoeding, luieruitslag en geboortes (in detail, tot enig ontzet van de man in het gezelschap).
Het is en blijft toch een wonder zo’n klein ding, helemaal toen ze bij me op schoot zat en een beetje in begon te dommelen. Mijn dag kan niet meer stuk!
Voor het onderstaande stukje over mijn oude wijk had ik via Google een leuk plaatje gevonden. Omdat het niet erg netjes is zomaar een plaatje te jatten staat er keurig een bronvermelding bij. Zojuist heb ik even rondgekeken op de betreffende site en ik moet bekennen dat mijn Rotterdamse bloed er weer helemaal warm van wordt!
Een site geheel gewijd aan mijn ouwe thuishaven!
Met oude en nieuwe foto's, ansichtkaarten en verhalen over de stad. Voor Rotterdammers een must en voor niet Rotterdammers zeker het bezoeken waard!
Ondanks dat ik ondertussen al vijf jaar in Leiden woon, heb ik de eerste 18 jaar van mijn leven in Rotterdam doorgebracht. Rotterdam-West om precies te zijn. Een wijk met een gemengde bevolking, Marokkanen, Turken, Kaap-Verdianen, Indiërs, Antillianen... noem het maar op, ik had ze in de straat wonen.
Ik heb daar nooit problemen mee gehad, sterker nog, iedereen kent elkaar en het ruikt bij ons in de straat altijd heerlijk rond etenstijd! Een ander voordeel zijn alle verschillende culturen en feesten, waar je dan toch een graantje van meepikt. Suikerfeest, Diwali, Chinees nieuwjaar, overal deed de hele buurt aan mee, al dan niet geheel vrijwillig. En het is altijd leuk om mensen op hun nummer te kunnen zetten in het Arabisch of Papiamentu.
Al met al, naar mijn idee ben ik in een leuke, gezellige en multiculturele buurt opgegroeid.
Ok, schuin aan de overkant zit een coffeeshop, de oudste van Rotterdam. Maar de eigenaar kent iedereen en niemand heeft er last van, voor de ramen hangen zelfs bordjes dat men zich dient te gedragen en als mensen hun auto met lopende motor of luide muziek laten staan, ze niet geholpen worden en dat is ook zo. Liever zo iets dan een snackbar met hangjongeren en scooters voor de deur.
Maar dat de dingen veranderen of in ieder geval minder rooskleurig zijn dan ze lijken blijkt er wel uit dat deze wijk (Delfshaven/Nieuw-West) de twijfelachtige eer heeft de laatste dode door geweld van 2005 en de eerste van 2006 op zijn naam te hebben.
Vanmorgen belde m'n moeder dat de hele straat vol stond met politie, forensische dienst en cameraploegen. In het huis aan de overkant, zo bleek na wat gezoek op internet, is het stoffelijk overschot gevonden van en man. Hij is door een misdrijf om het leven gekomen, aldus het AD.
Dat is dan toch wel even slikken, in mijn ouwe buurt...
Op ouwejaarsavond is op de Heemraadssingel ( bij ons om de hoek zo ongeveer een man neergeschoten, waarmee de teller van doden door een misdrijf in Rotterdam op 37 is komen te staan voor 2005.
Op de site van het Rotterdams Dagblad staat verder nog dat onze wijk een veiligheids index heeft van 5.5, wat staat voor 'bedreigde wijk'.
Is dit de wijk waar ik vroeger buiten speelde? Naar de speeltuin ging? Voetbalde? En m'n eerste vriendje leerde kennen?
Alles veranderd, maar dit gaat me toch wel aan het hart...
Een ander iets dat ik nog even kwijt wil is de verkiezing van het woord van het jaar. Ieder jaar is er een verkiezing voor een woord dat kenmerkend is voor het afgelopen jaar. Ik heb mijn persoonlijke top 4 als poll hiernaast staan. Een aantal anderen opties:
- Dominomus
- Metroseksueel
- Pimpen
- Ringtoneterreur
- Stappenteller
- Snuffelstage
- Wietboulevard
Je moet er maar op komen. Vanmorgen hoorde ik op het NOS journaal een woord dat mij ook onbekend was...
"Het KNMI heeft een weeralarm afgekondigd, men dient rekening te houden met hevige sneeuwval, ijzel en mogelijke sneeuwjachten"
Sneeuwjachten?
Is dat een samenscholing van agressieve hang-sneeuwvlokjes met mini-geweertjes? Of zijn dat die terreurvlokjes met een hagelsteentje onder hun kleding die zich bij iedere windvlaag als kamikaze-soldaatjes op je gezicht storten?
Ik zou het niet weten.. maar als het KNMI er voor waarschuwt blijf ik vanavond lekker thuis!
Blijkbaar begonnen een aantal mensen zich een beetje zorgen te maken of ik de kerst wel goed door was gekomen. Ja hoor, ik ben er nog!
Kerst is voor mij meestal een beetje een issue. Mijn vader is namelijk op eerste kerstdag overleden.. En rond deze tijd ben ik daar wat meer mee bezig dan de rest van het jaar.
Niet echt handig als je een beetje in de kerststemming wil komen. Gelukkig heb ik een paar hele goeie vrienden die zich dan om me bekommeren en zo zat ik dit jaar op kerstavond in de kerk in Leusden!
Voor het eerst sinds... nou ja... voor het eerst!
Ondanks dat ik geen kerkganger ben, vond ik de dienst erg leuk en inspirerend. Het ging over de herders in het kerstverhaal en dat een mens soms iets goeds zou moeten doen zonder daar meteen iets voor terug te verwachten. Iets om even bij stil te staan, hoe vaak doe jij iets waar je absoluut niets voor terug verwacht?
Eerste kerstdag ben ik in Amersfoort gebleven, 's middags naar Dierenpark Amersfoort, 's avonds heerlijke kaasfondue en daarna met de trein weer naar huis. Op tweede kerstdag kwamen mijn moeder, broer, tante en m'n beste vriend bij me eten. Het eten was een groot succes en de avond was erg gezellig!
Al met al een hele leuke, inspirerende en verrassende kerst!
Onderstaand gedicht werd tijdens de dienst voorgedragen. In deze tijd een boodschap voor iedereen, christelijk of niet.
"Mensen gevraagd"
Mensen gevraagd om de vrede te leren
Waar geweld door de eeuwen heen model heeft gestaan
Mensen gevraagd die de wegen markeren
Waarop alles wat leven heeft verder kan gaan
Mensen gevraagd om de noodklok te luiden
En om tegen de waanzin de straat op te gaan
Mensen gevraagd om de tekens de duiden
Die alleen nog moedwillig zijn mis te verstaan
Mensen gevraagd om hun nek uit te steken
Voor een andere tijd en een nieuwe moraal
Mensen om ijzer met handen te breken
Ook al lijkt het ondoenlijk en paradoxaal
Mensen gevraagd om hun stem te verheffen
Verontrust door een wapen dat niemand ontziet
Mensen die helder de waarheid beseffen
Dat wie mikt op een ander zichzelf ook beschiet
Mensen gevraagd die in naam van de vrede
Voor behoud van de aarde en al wat daar leeft
Wapens het liefst tot een ploeg willen smeden
Voor de oogst die aan allen weer overvloed geeft
Mensen gevraagd. Er worden mensen gevraagd
Dringen mensen gevraagd
Mensen temidden van mensen gevraagd.
De kerst staat weer voor de deur! Nog maar een paar nachtjes slapen en het is zover!
Dat betekent kerstinkopen, kerstborrels, kerstpakketten en natuurlijk een kerstboom!
Ik woon dan wel in m'n eentje, maar toen ik van de week langs de bomenboer fietste kon ik ik de verleiding niet weerstaan en dus prijkt er in mijn woonkamer (van 11m2) een heuse kerstboom, met kluit. Het was een beetje passen en meten maar hij staat.
Deze kerst is echter ook op een andere manier drukker dan ooit. M'n familie komt namelijk voor het eerst naar mij toe op het te vieren. Dus naast de gebruikelijke kerst inkopen heb ik ook een hele voedselvoorraad ingeslagen.
Op het menu staat (net als met Halloween) vegetarische Bobotie. Dat betekent dus een flinke voorraad Quorn gehakt. Al de hele week ging ik met die gedachte naar de AH hier om de hoek, maar iedere keer hadden ze het niet. Na drie dagen begon het toch wat verdacht te worden, dus vroeg ik een van de medewerkers of ze voor de kerst nog een nieuwe lading binnen zouden krijgen. Nou nee, het gaat namelijk uit het assortiment.. pardon??
Vanaf heden heeft de AH alleen nog maar Valess en het eigen merk. En Valess is dus werkelijk niet te pruimen, vooral het gehakt niet. Dus ben ik maar uitgeweken naar de Hoogvliet (die een heel stuk verderop zit ) Blijkbaar had de Hoogvliet zich al voorbereid op een run op Quorngehakt, het halve vega-schap lag er namelijk vol mee! Ik heb dus maar meteen flink ingeslagen, lang leve de diepvriezer
Verder is er pompoensoep en als toetje verschillende soorten pudding (bitterkoek, chocolade en vanille)
Natuurlijk ben ik de helft weer vegeten en moet ik zo nog even langs de AH. Heerlijk die kerstdrukte!
Ik wens iedereen een hele fijne kerst, eet smakelijk en veel plezier!
)
